وَ اللَّهُ ذُو الْفَضْلِ الْعَظِيمِ . ( سورهء 2 / آيهء 105 ) ، الفى در جلو « ذو » قرار گرفته است كه در قرآن‌ها « ذو » بدون الف است . در نثر المرجان ، ج 1 ، ص 198 گويد : در همهء مصاحف « ذو » بدون الف نوشته شده و كسى هم مدّعى چنين مطلبى نشده است به جز شيخ ابو الفضل اصفهانى كه معتقد به زياد كردن الف بعد از ذو مىباشد . لازم به توضيح است كه : گرچه در كتب علوم قرآنى گفته‌اند كه ذو بدون الف نوشته مىشود ، امّا عملا ديديم كه در بعضى قرآن‌هاى كهن از جمله قرآن شمارهء 4 آستان قدس همه جا ذو با الف ضبط شده ، مانند : ذو الجلال ، ذو الفضل ، ذوا العصف ، ذوا القوّة ، ذوا العرش ، ذوا الرحمة . زُيِّنَ لِلَّذِينَ كَفَرُوا الْحَياةُ الدُّنْيا . ( سورهء 2 / آيهء 212 ) ، كه در قرآن‌ها كفروا الحيوة است . احتمال دارد كه اين اشتباه از آنجا ناشى شده باشد كه در بعضى نسخه‌هاى كهن « كفروا » با دو « واو » ضبط شده است مانند ( كفروا ) ، همان‌طوركه در قرآن شمارهء 4 آستانه ص 126 چنين بوده است ، ليكن بعضى از قاريان بىحفاظ به تصوّر اين كه يك واو زائده است آن را تراشيده‌اند كه جاى تراشيدگى كاملا پيداست چون كه كاغذ آهارى و خانبالغ است . « 1 » نظير آن را تفسير سورآبادى مكتوب 523 چاپ عكسى بنياد فرهنگ ، شمارهء 4 ص 104 در عبارت : حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الْأَلِيمَ ، با دو « واو » آورده است ، كه در قرآن‌ها يَرَوُا الْعَذابَ است با يك « واو » .

--> ( 1 ) اين نسخهء خطّى كه معروف به قرآن شمارهء 4 است ترجمه‌يى دارد كه دوش به دوش تفسير طبرى از پيچ و خم دوران گذشته و چون نور از درون ظلمت‌ها بيرون جهيده و به زمان ما رسيده است . اين نسخهء نفيس و گران مايهء يكى از عجايب هنر و ذوق اصيل مردم مسلمان ايران است منقّش و مذهّب و طلاكارىشده به شيوه‌اى بىمانند ، عملا از خط آن - در نگارش مصاحف - قواعدى مىشود استنباط كرد كه هيچ‌يك از نويسندگان و تجويددانان علوم قرآنى به ذهن‌شان نرسيده و اصلا دربارهء آن نينديشيده‌اند . خطّ اين قرآن داراى پنج رنگ است كه يادآور مشكول كردن قرآن‌ها اوّلين بار به نقطه‌هايى با رنگهاى آبى و زرد و قرمز به وسيلهء ابو الأسود دئلى مىباشد و كتابت آن مىبايد از اواخر قرن پنجم و اوائل قرن ششم باشد . از حدود هفت هشت سال پيش جمعى در پى بازسازى و اصلاح حروف و كلمات كم‌رنگ يا فروريختهء آن و نيز مشغول تصحيح عبارات قرآنى آن بوده‌اند تا بتوانند با همان خصوصيّات اين قرآن را به چاپ عكسى منتشر سازند ، و خود اين حقير نيز در اين اواخر بيش از دو سال عمر خود را بر سر اين كار گذاشتم ؛ چه رنج‌ها كه نكشيدم ؛ و چه زحمت‌ها كه نديدم ! امّا متأسّفانه همان‌طوركه گفته‌اند : لكلّ شيء آفة و للعلم آفات ، ناگهان آفتى از ممكن ناموزونىها و نارسائىها جستن گرفت و تار و پود نشر اين اثر نفيس را در هم پيچيد و آن را به تعطيل كشاند . اميدواريم روزى بيايد كه بتوانيم اين مصحف بزرگوار يعنى قرآن شمارهء 4 را چاپ و منتشر كنيم تا به دنيا نشان دهيم و بگوئيم اين ما هستيم و اينان پدران ما كه اين چنين عشق لا يزال به اشاعهء دانش و فرهنگ اين مرز و بوم داشته و كانونى از شور و شوق محبّت و شيفتهء سر چشمه‌هاى فتوّت و مردمى بوده‌اند .